Teść zgłosił narodziny dręczącego go imperatywu już w połowie lata. Jakoś się jednak nie składało, aż minął październik, chwyciły pierwsze przymrozki listopada. I w końcu stało się. Szwagier i ja pojawiliśmy się w domu teścia w tym samym momencie. To nic, że właśnie trwały przygotowania do urodzin teściowej. Mieliśmy zadanie postawione przez teścia do wykonania.
Było nas trzech: teść, szwagier i ja. Wypompowaliśmy 225 000 litrów wody ze stawu. I wszystko po to, by w wiaderku wylądował jeden lin i mały leszcz. Czyli dowiedliśmy, że w stawie teścia nie ma ryb. Bibliotekarska precyzja przy zapisywaniu zarybień, gatunków, liczby i wag na nic się zdała. Ktoś albo coś „zniknęło” wszystkie te ryby ze stawu.
Teść miał takie podejrzenie już od połowy lata. Cała ta operacja zmierzała tylko w jednym kierunku. W kierunku potwierdzenia.
Co nam to dało, skoro podejrzewaliśmy, że tak właśnie jest? Nic. Po prostu szukaliśmy dowodu na nieistnienie ryb w stawie. Może one tam nie chciały być, a może chciały, ale coś lub ktoś miał to w nosie. My w każdym razie sprawdziliśmy i wiemy, że ich tam nie ma.
Czasami trzeba zrobić coś mało rozsądnego. Zgodnie z wiekową tradycją zwykle przydaje się do tego szwagier. Przydatny też czasem jest jakiś generator głupich idei. Typu: a wejdźmy do stawu, spuśćmy wodę i wyłapmy ryby. Łatwiej je będzie policzyć, jak wody nie ma. To co, że jest mgliście i zimno. A w domu nasze dziewczyny pieklą się, że chyba popełniły błąd, wypowiadając pewnego dawno minionego dnia sakramentalne TAK.
Mimo wszystkich okoliczności, sprzyjających lub nie. Czasami trzeba sprawdzić.
My, zmęczeni już algorytmami i mediami społecznościowymi, postanowiliśmy jednak spróbować raz jeszcze. Stąd nasza krótka obecność na Substacku. Ale nie, to jednak też nie dla nas. Mimo że lepszy, trochę inny. Też nie mamy do niego sił. Wróciliśmy więc do siebie. Od teraz nasze teksty publikujemy wyłącznie tutaj, na archtrip.pl. Dalej co jakiś czas. Dalej bez dostosowywania się do algorytmów, dalej czasami w dziwnych formach będących wynikiem naszych poszukiwań. Dalej dla przyjemności.
A kolejny tekst jeszcze w ten weekend.




